कोलाहल
kolāhalaMacdonell संस्कृत–अंग्रेज़ी कोश[kolâ-hal-a] m. n. clamour, outcry, uproar; yelling: -in, a. filled with din (--˚).
मुख्य शब्दकोश में
अन्य कोशों में यही शब्द
Monier-Williams संस्कृत–अंग्रेज़ी कोश · पूरा पृष्ठ →
mn. (onomat.) a loud and confused sound, uproar, great and indistinct noise (of men, animals, &c.) R. iii, vi Pan5cat. Das3. Ma1rkP. &c.
mf. (in music) a kind of Ra1ga राग
m. N. of a prince VP.
m. of a personified mountain MBh. i, 2367 f.
mn. (onomat.) a loud and confused sound, uproar, great and indistinct noise (of men, animals, &c.) R. iii, vi Pan5cat. Das3. Ma1rkP. &c.
mf. (in music) a kind of Ra1ga राग
m. N. of a prince VP.
m. of a personified mountain MBh. i, 2367 f.
आप्टे संस्कृत–अंग्रेज़ी कोश · पूरा पृष्ठ →
कोलाहलः [kōlāhalḥ] लम् [lam], लम् A loud and confused noise, an uproar; ततो हलहलाशब्दः पुनः कोलाहलोऽभवत् Rām.
कोलाहलः [kōlāhalḥ] लम् [lam], लम् A loud and confused noise, an uproar; ततो हलहलाशब्दः पुनः कोलाहलोऽभवत् Rām.