क्षै
kṣaiMonier-Williams संस्कृत–अंग्रेज़ी कोशcl.1 P. क्षायति, to burn, catch or take fire Ka1tyS3r. xxv, 8, 21 Sch.; = √4. क्षि Dha1tup. xxii, 16 : Caus. क्षापयति (Impv. क्षाप्/अय), to singe, burn AV. xii, 5, 51 Ta1n2d2yaBr. xvii, 5, 7.
अन्य कोशों में यही शब्द
आप्टे संस्कृत–अंग्रेज़ी कोश · पूरा पृष्ठ →
क्षै [kṣai], 1 P. [क्षायति, क्षाम] To wane, waste away, become emaciated, decline, decay.
क्षै [kṣai], 1 P. [क्षायति, क्षाम] To wane, waste away, become emaciated, decline, decay.