ॐसंस्कृतजगत् शब्दकोशवर्णानुक्रमपाठ-विश्लेषकसीखें← खोज

मुख्य पृष्ठ › आप्टे संस्कृत–अंग्रेज़ी कोश

खण्डन

khaṇḍanaआप्टे संस्कृत–अंग्रेज़ी कोश

खण्डन [khaṇḍana], a. [खण़्ड्-ल्युट्]

Breaking, cutting, dividing.

Destroying, annihilating; स्मरगरलखण्डनं मम शिरसि मण्डनम् Gīt.1; भवज्वरखण्डन 12.

मुख्य शब्दकोश में

अन्य कोशों में यही शब्द

Monier-Williams संस्कृत–अंग्रेज़ी कोश · पूरा पृष्ठ →
mfn. ifc. breaking, dividing, reducing to pieces, destroying, annihilating, removing Gi1t.

n. the act of breaking or cutting or dividing or grinding Hit.

n. hurting, injuring (esp. with the teeth) Pan5cat. Katha1s. ciii Gi1t. Caurap.

n. interrupting, disappointing, frustrating Ma1lav. Ragh. Pan5cat. &c.

n. refuting (in argument) W.

n. cheating, deceiving Ragh. xix, 21 Hit.

n. rebellion, opposition W.

n. = खण्ड
आप्टे संस्कृत–अंग्रेज़ी कोश · पूरा पृष्ठ →
नम् Breaking or cutting.

Biting; injuring, hurting; अधरोष्ठखण्डनम् Pt.1; घटय भुजबन्धनं जनय रदखण्डनम् Gīt.1; Ch. P.12; दर्शनेन कृतखण्डनव्यथाः R.19.21.

Disappointing, frustrating (as in love).

Interrupting; रसखण्डनवर्जितम् R.9.36.

Cheating, deceiving.

Refuting (in argument); N.6.113.

Rebellion, opposition.

Dismissal. -Comp. -खण्डखाद्यम् N. of a work on logic by Harṣa. -रतम् Skilful in cutting or destroying.
Macdonell संस्कृत–अंग्रेज़ी कोश · पूरा पृष्ठ →
[khand-ana] a. breaking up, destroying, dispelling; n. crushing; hurting, wounding (esp. with the teeth); curtailing, destroying; baffling; refuting; deceiving; -anîya, fp. to be broken or cut in pieces.