खेय
kheyaMonier-Williams संस्कृत–अंग्रेज़ी कोशmfn. (Pa1n2. 3-1, 111 Bhat2t2.) to be digged out, that can be digged Na1r. (Ya1jn5. ii, 156 Sch.) A1pS3r. xv, 1 Sch.
n. a ditch L.
see √खन् .
मुख्य शब्दकोश में
अन्य कोशों में यही शब्द
आप्टे संस्कृत–अंग्रेज़ी कोश · पूरा पृष्ठ →
खेय [khēya], a. To be dug or excavated. -यम् A ditch, moat.
खेय [khēya], a. To be dug or excavated. -यम् A ditch, moat.