गर्ज्
garjधातुपाठ[गर्ज्]अ शब्दे
1P, seṭ, ak
to sound, roar
अन्य कोशों में यही शब्द
Monier-Williams संस्कृत–अंग्रेज़ी कोश · पूरा पृष्ठ →
cl.1 P. गर्जति (perf. जगर्ज R.; aor. अगर्जीत् Bhat2t2.; p. गर्जत्, or ˚जमान MBh. Pan5cat. i, 23/24), to emit a deep or full sound, sound as distant thunder, roar, thunder, growl MBh. &c.; ([cf. Lat. garrio; Old Germ. kurran, krago, kragil, kracho1n, gellan, kallo1n, kallari; Mod. Germ. quarren, girren .])
cl.1 P. गर्जति (perf. जगर्ज R.; aor. अगर्जीत् Bhat2t2.; p. गर्जत्, or ˚जमान MBh. Pan5cat. i, 23/24), to emit a deep or full sound, sound as distant thunder, roar, thunder, growl MBh. &c.; ([cf. Lat. garrio; Old Germ. kurran, krago, kragil, kracho1n, gellan, kallo1n, kallari; Mod. Germ. quarren, girren .])
आप्टे संस्कृत–अंग्रेज़ी कोश · पूरा पृष्ठ →
गर्ज् [garj], 1 P., 1 U. (गर्जति, गर्जयति-ते, गर्जित
To roar, growl; गर्जन् हरिः साम्भसि शैलकुञ्जे Bk.2.9;15.21; रणे न गर्जन्ति वृथा हि शूराः Rām.; हृष्टो गर्जति चातिदर्पितबलो दुर्योधनो वा शिखी Mk.5.6.
To emit a deep or thundering sound, thunder; यदि गर्जति वारिधरो गर्जतु तन्नाम निष्ठुराः पुरुषाः Mk.5. 32 (and in several other verses of the same Act); गर्जति शरदि न वर्षति वर्षति वर्षासु निःस्वनो मेघः Udb.
गर्ज् [garj], 1 P., 1 U. (गर्जति, गर्जयति-ते, गर्जित
To roar, growl; गर्जन् हरिः साम्भसि शैलकुञ्जे Bk.2.9;15.21; रणे न गर्जन्ति वृथा हि शूराः Rām.; हृष्टो गर्जति चातिदर्पितबलो दुर्योधनो वा शिखी Mk.5.6.
To emit a deep or thundering sound, thunder; यदि गर्जति वारिधरो गर्जतु तन्नाम निष्ठुराः पुरुषाः Mk.5. 32 (and in several other verses of the same Act); गर्जति शरदि न वर्षति वर्षति वर्षासु निःस्वनो मेघः Udb.