गार्गी
gārgīMonier-Williams संस्कृत–अंग्रेज़ी कोशf. of the patr. गार्ग्य (Pa1n2. 4-1, 16 and vi, 4, 150), N. of Va1caknavi1 वाचक्नवी (cf. गर्गी) S3Br. xiv S3a1n3khGr2.
f. du. Ga1rgi1 गार्गी and Ga1rgya1yan2a गार्ग्यायण Pa1n2. 1-2, 66 Ka1s3.
f. see s.v. गार्ग