ॐसंस्कृतजगत् शब्दकोशवर्णानुक्रमपाठ-विश्लेषकसीखें← खोज

मुख्य पृष्ठ › Monier-Williams संस्कृत–अंग्रेज़ी कोश

अनादि

anādiMonier-Williams संस्कृत–अंग्रेज़ी कोश

mfn. having no beginning, existing from eternity.

(also) ind. perpetually, incessantly, Naish.

मुख्य शब्दकोश में

अन्य कोशों में यही शब्द

आप्टे संस्कृत–अंग्रेज़ी कोश · पूरा पृष्ठ →
अनादि [anādi], a. [आदिः कारणं पूर्वकालो वा नास्ति यस्य सः] Having no beginning, eternal, existing from eternity, epithet of परमेश्वर; जगदादिरनादिस्त्वम् Ku.2.9; अनादिरादि- र्गोविन्दः सर्वकारणकारणम्; also of हिरण्यगर्भ. -Comp. -अनन्त, -अन्त a. without beginning and end; eternal. (-अन्तः) N. of Śiva. -निधन a. having neither beginning nor end, eternal. -मध्यान्त a. having no beginning, middle or end; eternal.
Macdonell संस्कृत–अंग्रेज़ी कोश · पूरा पृष्ठ →
[an-âdi] a. having no beginning; -tâ, f. abst. n.