अनाश्रव
anāśravaआप्टे संस्कृत–अंग्रेज़ी कोशअनाश्रव [anāśrava], a.
Not listening to, obstinate, turning a deaf ear to; तथानुशिष्टापि अनाश्रवैवासीत् Dk.57; K.35; भिषजामनाश्रवः R.19.49.
Free from worldly torment or pain; सवितर्कविचारमवाप शान्तं प्रथमं ध्यानमनाश्रवप्रकारम् । Bu. ch.5.1.