अनिमित्त
animittaआप्टे संस्कृत–अंग्रेज़ी कोशअनिमित्त [animitta], a, Causeless, groundless; casual, incidental; आलक्ष्यदन्तमुकुलाननिमित्तहासैः &Sacute.7.17; ˚त्तं मित्रम् disinterested, Dk.25; ˚उत्कण्ठा M.3.9. -त्तम् Absence of an adequate cause or occasion, causelessness, groundlessness.
A bad omen, ill-omen; चारुदत्तस्यैव दर्शनमनिमित्तं प्रमार्जयिष्यति Mk.6; ममानिमित्तानि हि खेदयन्ति 9.1; शमनार्थम् अनिमित्तस्य Ve.2.3.
Not a valid means of knowledge अनिमित्तं विद्यमानोपलम्भनात् MS.1.1.4. -adv., -˚तः Groundlessly, causelessly, without any adequate cause; अनिमित्तमिन्दु- वदने किमत्रभवतः पराङ्मुखीभवसि M.1.18; अनातुरः स्वानि रवानि न स्पृशेदनिमित्ततः Ms.4.144. -Comp. -निराक्रिया averting ill omens. -लिङ्गनाशः a kind of ophthalmic disease ending in total darkness.
मुख्य शब्दकोश में
अन्य कोशों में यही शब्द
mf(आ)n. having no adequate occasion, causeless, groundless
n. absence of an adequate cause or occasion, groundlessness.
(also) m. (scil. विमोक्ष) unconditioned salvation (with Buddhists one of the three kinds of s˚), Dharmas. 73
n. a bad omen, Mr2icch.
[a-nimitta] n. bad omen; a. not to be predicted, precarious; groundless: ˚--, -m, -tas, ad. causelessly.