जिष्णु
jiṣṇuMacdonell संस्कृत–अंग्रेज़ी कोश[gi-shnú] a. victorious, superior; ex celling (ac.); m. N.
मुख्य शब्दकोश में
अन्य कोशों में यही शब्द
Monier-Williams संस्कृत–अंग्रेज़ी कोश · पूरा पृष्ठ →
mfn. (√जि Pa1n2. 3-2, 139) victorious, triumphant, winning RV. AV. VS. &c.
mfn. (with acc.) vanquishing, conquering, excelling Bhartr2. i, 5 Vop. v, 26
mfn. (ifc.) winning, conquering MBh. vi, xiii
m. the sun L.
m. Vishn2u विष्णु L.
m. Indra इन्द्र L.
m. Arjuna अर्जुन (son of Pa1n2d2u पाण्डु) MBh. BhP. i
m. N. of a man Ra1jat. vi, 155
m. of a son of Manu मनु Bhautya भौत्य Hariv. 495
m. "of Brahma-gupta ब्रह्
mfn. (√जि Pa1n2. 3-2, 139) victorious, triumphant, winning RV. AV. VS. &c.
mfn. (with acc.) vanquishing, conquering, excelling Bhartr2. i, 5 Vop. v, 26
mfn. (ifc.) winning, conquering MBh. vi, xiii
m. the sun L.
m. Vishn2u विष्णु L.
m. Indra इन्द्र L.
m. Arjuna अर्जुन (son of Pa1n2d2u पाण्डु) MBh. BhP. i
m. N. of a man Ra1jat. vi, 155
m. of a son of Manu मनु Bhautya भौत्य Hariv. 495
m. "of Brahma-gupta ब्रह्
आप्टे संस्कृत–अंग्रेज़ी कोश · पूरा पृष्ठ →
जिष्णु [jiṣṇu], a. [जि-गृत्स्नु]
Victorious, triumphant, R.4. 85;1.18.
Winning, gaining.
(At the end of comp.) Conquering, excelling; अलिनीजिष्णुः कचानां चयः Bh.1.5; Śi.13.21.
जिष्णु [jiṣṇu], a. [जि-गृत्स्नु]
Victorious, triumphant, R.4. 85;1.18.
Winning, gaining.
(At the end of comp.) Conquering, excelling; अलिनीजिष्णुः कचानां चयः Bh.1.5; Śi.13.21.
आप्टे संस्कृत–अंग्रेज़ी कोश · पूरा पृष्ठ →
ष्णुः The sun.
N. of Indra; असौ जिष्णु- रभवत् तत्र स म्लेच्छोऽभून्महीधरः Śiva. B.21.52.
N. of Viṣṇu.
N. of Arjuna; जातस्पृहः पुण्यजनः स जिष्णौ Ki.3. 31; ...... द्युतिजिष्णु जिष्णुरभृतोष्णवारणम् Śi.13.21.
ष्णुः The sun.
N. of Indra; असौ जिष्णु- रभवत् तत्र स म्लेच्छोऽभून्महीधरः Śiva. B.21.52.
N. of Viṣṇu.
N. of Arjuna; जातस्पृहः पुण्यजनः स जिष्णौ Ki.3. 31; ...... द्युतिजिष्णु जिष्णुरभृतोष्णवारणम् Śi.13.21.