तुण्डम्
tuṇḍamआप्टे संस्कृत–अंग्रेज़ी कोशतुण्डम् [tuṇḍam], [तुण्ड्-अच्]
Mouth, face, beak, snout (of a hog); पक्षतुण्डप्रहारैश्च शतशो जर्जरीकृतम् Mb.3.279.5; तुण्डै- राताम्रकुटिलैः (शुकाः) Kāv.2.9.
The trunk of an elephant.
The point of an instrument. -ण्डः N. of Śiva.