दूत
dūtaआप्टे संस्कृत–अंग्रेज़ी कोशदूतः [dūtḥ] दूतकः [dūtakḥ], दूतकः [cf. Uṇ.3.9]
A messenger; अर्था- नर्थान्तरे बुद्धिर्निश्चितापि न शोभते । घातयन्ति हि कार्याणि दूताः पण्डितमानिनः ॥ Rām.5.3.38.
An envoy, an ambassador; Chāṇ.16. दूतयति Denom. To send as a messenger; अधिस्त्रि तं दूतयताम् N.9.22. -Comp. -मुख a. speaking by an ambassador; Śi.2.82. -संपातः, -संप्रेषणम् Sending a messenger; स दारकस्य कारणाद् दूतसंपातं करोति Svapna.1; Ms.7.153.
मुख्य शब्दकोश में
अन्य कोशों में यही शब्द
Monier-Williams संस्कृत–अंग्रेज़ी कोश · पूरा पृष्ठ →
m. (prob. fr. √1. दु; cf. दूर्/अ) a messenger, envoy, ambassador, negotiator RV. AV. S3Br. MBh. &c. (˚तय Nom. P. ˚यति, to employ as m messenger or a ambassador, Naish.)
m. (prob. fr. √1. दु; cf. दूर्/अ) a messenger, envoy, ambassador, negotiator RV. AV. S3Br. MBh. &c. (˚तय Nom. P. ˚यति, to employ as m messenger or a ambassador, Naish.)
Macdonell संस्कृत–अंग्रेज़ी कोश · पूरा पृष्ठ →
[dû-tá] m. messenger, envoy: -ka, m. id.; -karman, n. condition or function of a mes senger or envoy; -tva, n. office of a mes senger or envoy; -mukha, a. having mes sengers as his mouthpiece.
[dû-tá] m. messenger, envoy: -ka, m. id.; -karman, n. condition or function of a mes senger or envoy; -tva, n. office of a mes senger or envoy; -mukha, a. having mes sengers as his mouthpiece.