अपराध्
aparādhआप्टे संस्कृत–अंग्रेज़ी कोशअपराध् [aparādh], 4, 5 P.
To offend, wrong, sin against, commit an offence against; (with gen. or loc. of person or thing); यौवनमत्रापराध्यति Mk.9 is to blame; यस्मिन्- कस्मिन्नपि पूजार्हेऽपराद्धा शकुन्तला Ś.4; अपराद्धोऽस्मि तत्रभवतः कण्वस्य Ś.7; महतां योऽपराध्येत दूरस्थोऽस्मीति नाश्वसेत् Pt.1.37; V.2; किं पुनरसुरावलेपेन भवतीनामपराद्धम् V.1; sometimes with dat. also; न दूये सात्वतीसूनुर्यन्मह्यमपराध्यति Śi.2.11. सति च कुल- विरोधे नापराघ्यन्ति बालाः Pañch.3.4.
To annoy, disturb.
To prohibit.
मुख्य शब्दकोश में
अन्य कोशों में यही शब्द
Monier-Williams संस्कृत–अंग्रेज़ी कोश · पूरा पृष्ठ →
-राध्यति or -राध्नोति, to miss (one's aim, &c.) AV. &c.; to wrong, offend against (gen. or loc.); to offend, sin.
-राध्यति or -राध्नोति, to miss (one's aim, &c.) AV. &c.; to wrong, offend against (gen. or loc.); to offend, sin.