पाखण्ड
pākhaṇḍaआप्टे संस्कृत–अंग्रेज़ी कोशपाखण्डः [pākhaṇḍḥ], 1 A heretic; पाखण्डचण्डालयोः पापारम्भकयोर्मृगीव वृकयोर्भीरुर्गता गोचरम् Māl.5.24; दुरात्मन् पाखण्डचण्डाल Māl.5; पाखण्डाः पण्डितंमन्या न ते किमपि जानते Amana. Up.2.12.
The Jainas or Bauddhas; अस्वधर्मो ममैष पाखण्डावतारः Dk.2.