प्रभुता
prabhutāआप्टे संस्कृत–अंग्रेज़ी कोशप्रभुता [prabhutā] त्वम् [tvam], त्वम् 1 Lordship, supremacy, mastery, ascendancy, authority; भर्तर्यपेततमसि प्रभुता तवैव Ś.7.32; 'मा गा इत्यपमङ्गलं, व्रज पुनः स्नेहेन हीनं वचः, तिष्ठेति प्रभुता, थयारुचि कुरु ह्येषाप्युदासीनता ।' Śabda Ch.
Ownership.-Comp. -आक्षेपः (प्रभुत्वाक्षेपः) (in rhet.) an objection based on power (i. e. on a word of command); प्रभुत्वेनैव रुद्धत्वात् प्रभुत्वाक्षेप उच्यते Kāv.2.138.
अन्य कोशों में यही शब्द
Monier-Williams संस्कृत–अंग्रेज़ी कोश · पूरा पृष्ठ →
f. lordship, dominion, supremacy Ya1jn5. (v.l.) Katha1s.
f. power over (loc.) S3ak.
f. possession of (comp.) Ragh.
f. prevalence (instr. "for the most part") Ratna7v.
f. lordship, dominion, supremacy Ya1jn5. (v.l.) Katha1s.
f. power over (loc.) S3ak.
f. possession of (comp.) Ragh.
f. prevalence (instr. "for the most part") Ratna7v.