प्रसक्ति
prasaktiआप्टे संस्कृत–अंग्रेज़ी कोशप्रसक्तिः [prasaktiḥ], f.
Attachment, devotion, addiction, devotedness, adherence.
Connection, union, association; अङ्कप्रसक्तिरकलङ्कहृदां क्व तेषाम् Viś. Gunā.53.
Applicability, bearing, application; as in अतिप्रसक्ति (which is = अतिव्याप्ति q. v.).
Energy, perseverance; संतापे दिशतु शिवः शिवां प्रसक्तिम् Ki.5.5.
Conclusion, deduction.
A topic or subject of discourse.
Occurrence of a possibility.
Acquisition, gain.
अन्य कोशों में यही शब्द
Monier-Williams संस्कृत–अंग्रेज़ी कोश · पूरा पृष्ठ →
f. adherence, attachment, devotion or addiction to, indulgence or perseverance in, occupation with (loc. or comp.) Mn. Kir. Katha1s. (cf. अ-प्रस्˚ and अति-प्रस्˚)
f. occurrence, practicability (˚तिम्प्र √या, "to be practicable") Ra1jat.
f. (in gram.) bearing upon, applicability (of a rule) RPra1t. Sch.
f. connection, association W.
f. inference, conclusion ib.
f. a topic of conversation ib.
f. acquisition ib.
f. adherence, attachment, devotion or addiction to, indulgence or perseverance in, occupation with (loc. or comp.) Mn. Kir. Katha1s. (cf. अ-प्रस्˚ and अति-प्रस्˚)
f. occurrence, practicability (˚तिम्प्र √या, "to be practicable") Ra1jat.
f. (in gram.) bearing upon, applicability (of a rule) RPra1t. Sch.
f. connection, association W.
f. inference, conclusion ib.
f. a topic of conversation ib.
f. acquisition ib.