बिरुद
birudaआप्टे संस्कृत–अंग्रेज़ी कोशबिरुदः [birudḥ], 1 A token worn on the arm or hand etc. indicating excellence; बिरुदैश्च ध्वजैरुच्चैः कोषेणापि च भूयसा Śiva. B.1.26.
A panegyric; पेठुश्च प्रथितामुच्चैर्बन्दिनो बिरुदावलिम् Śiva B.1.82; see विरुद. -Comp. -घण्टा, -वादः a proclamation; अद्वैतश्रीजयबिरुदघण्टाघणघणः Śāṅ. Digv.4.78; हनुमानिति कस्यचित् कपेरुपरि लोकस्य बिरुदवादबहुमानः Saugandhikā-haraṇa.