भिक्षुक
bhikṣukaMonier-Williams संस्कृत–अंग्रेज़ी कोशm. a beggar, mendicant, a Bra1hman Brahman of the m mendicant order (cf. भिक्षु) Gr2S. Mn. MBh. &c. (RTL. 386)
मुख्य शब्दकोश में
अन्य कोशों में यही शब्द
आप्टे संस्कृत–अंग्रेज़ी कोश · पूरा पृष्ठ →
भिक्षुकः [bhikṣukḥ], [भिक्ष्-उक] A beggar, mendicant; आकीर्णं भिक्षुकैर्वान्यैरगारमुपसंव्रजेत् Ms.6.51. -की A female mendicant; cf. भिक्षुणी A Buddhist nun.
भिक्षुकः [bhikṣukḥ], [भिक्ष्-उक] A beggar, mendicant; आकीर्णं भिक्षुकैर्वान्यैरगारमुपसंव्रजेत् Ms.6.51. -की A female mendicant; cf. भिक्षुणी A Buddhist nun.