अभियुक्त
abhiyuktaआप्टे संस्कृत–अंग्रेज़ी कोशअभियुक्त [abhiyukta], p. p.
(a) Engaged or occupied or absorbed in, applying oneself to, intent on; स्वस्वकर्म- ण्यधिकतरमभियुक्तः परिजनः Mu.1. (b) Diligent, persevering, resolute, zealous, intent, assiduous, zealously engaged, attentive, careful; इदं विश्वं पाल्यं विधिवदभियुक्तेन मनसा U.3.3; Mu.1.13; Dk.55; अश्वावेक्षणेऽनभि- युक्ते Mu.3; भवतु भूयोऽभियुक्तः स्वख्यक्तिमुपलप्स्ये Mu.1; तेषां नित्याभियुक्तानां योगक्षेमं वहाम्यहम् Bg.9.22; Kām.5.77.
Well-versed or proficient in; शास्त्रार्थेष्वभियुक्तानां पुरुषाणाम् Kumārila.
(Hence) Learned, of acknowledged position; a competent judge, an expert, connoisseur, a learned person (m. also in this sense); न हि शक्यते दैव- मन्यथाकर्तुमभियुक्तेनापि K.62; अन्येऽभियुक्ता अपि नैवेदमन्यथा मन्यन्ते Ve.2; सूक्तमिदमभियुक्तैः प्रकृतिर्दुस्त्यजेति ibid.
Attacked, assailed; अभियुक्तं त्वयैनं ते गन्तारस्त्वामतः परे Śi.2. 11; Mu.3.25.
Accused, charged, indicted; Mk. 9.9; prosecuted; a defendant; अभियुक्तोऽभियोगस्य यदि कुर्यादपह्नवम् Nārada.
Appointed. अभियुक्ताश्च ये यत्र यन्निबन्धं नियोजयेत् Śukra 4.545.
Said, spoken.
Proper, just; श्रेयोऽभियुक्तं धर्म्यं च Rām.7.11.38.
Believing, putting faith in; हितेष्वनभियुक्तेन सोऽयमासादितस्त्वया Mb.6.63.2.
मुख्य शब्दकोश में
अन्य कोशों में यही शब्द
mfn. applied, intent on (loc.)
mfn. diligent, versed in (loc.)
mfn. appointed
mfn. attacked (by an enemy), assailed
mfn. blamed, rebuked L.
mfn. (in law) accused, charged, prosecuted, a defendant Ya1jn5. &c.
(also) m. pl. N. of the Vais3yas वैश्य s of Kus3a-dvi1pa कुश-द्वीप, BhP.