भ्राजिष्णु
bhrājiṣṇuआप्टे संस्कृत–अंग्रेज़ी कोशभ्राजिष्णु [bhrājiṣṇu], a. [भ्राज्-इष्णुच्] Shining, resplendent, bright, radiant.
ष्णुः An epithet of Śiva.
Of Viṣṇu. भ्राजिष्णुर्भोजनं भोक्ता V. Sah.
अन्य कोशों में यही शब्द
Monier-Williams संस्कृत–अंग्रेज़ी कोश · पूरा पृष्ठ →
mfn. shining, splendid, radiant MBh. Ragh. BhP. Sus3r.
m. N. of Vishn2u विष्णु MBh.
m. of S3iva शिव S3ivag.
mfn. shining, splendid, radiant MBh. Ragh. BhP. Sus3r.
m. N. of Vishn2u विष्णु MBh.
m. of S3iva शिव S3ivag.