भ्री
bhrīMonier-Williams संस्कृत–अंग्रेज़ी कोशcl.9 P. (Dha1tup. xxxi, 34) भ्री णाति or भ्रिणाति (only pr. 3. pl. भ्रीण्/अन्ति RV. ii, 28, 7; Gr. also pf. बिभ्राय; fut. भ्रेता, भ्रेष्यति aor. अभ्रैषीत्), to injure, hurt (Sa1y. -√हिंस् Naigh. "to be angry" cf. भृणीय; Gr. "to fear" or "to bear") : Caus. भ्राययति Gr. : Desid. बिभ्रीषति ib. : Intens. बेभ्रीयते, बेभ्रयीति, बेभ्रेति ib.