अभिशपनम्
abhiśapanamआप्टे संस्कृत–अंग्रेज़ी कोशअभिशपनम् [abhiśapanam] शापः [śāpḥ], शापः 1 A curse, imprecation.
A serious charge, accusation; नृपार्थेष्वभिशापे च वहेयुः शुचयः सदा Y.2.99; अभिशापः पातकभियोगः Mitā.
Slander, calumny, false charge; असतो दोषस्य अध्याहारोऽभिशापः; अभिशापभयाद्भीतो भवन्तं नोपसर्पति Mb.12.55.11.
An injury, hurt.-Comp. -ज्वरः fever caused by the pronunciation of a curse.