ॐसंस्कृतजगत् शब्दकोशवर्णानुक्रमपाठ-विश्लेषकसीखें← खोज

मुख्य पृष्ठ › आप्टे संस्कृत–अंग्रेज़ी कोश

मुर

muraआप्टे संस्कृत–अंग्रेज़ी कोश

मुरः [murḥ], N. of a demon slain by Kṛiṣṇa; पार्थेनाथ द्विषन्मुरम् Śi.2.1. -रा N. of a fragrant plant. -रम् Encompassing, surrounding.

Comp. अरिः an epithet of Kṛiṣṇa; मुरारिमारादुपदर्शयन्त्यसौ Gīt.1; सकृदपि यस्य मुरारि- समर्चा तस्य यमः किं कुरुते चर्चाम् and इह संसारे भवदुस्तारे कृपया- पारे पाहि मुरारे Śaṅkarāchārya.

N. of the author of Anargharāghava. -जित्, -द्विष्, -भिद्, -मर्दन, -रिपु, -वैरिन्, -हन् m. epithets of Kṛiṣṇa or Viṣṇu; प्रकीर्णासृग्बिन्दुर्जयति भुजदण्डो मुरजितः Gīt.1; मुरवैरिणो राधिका- मधि वचनजातम् 1. -दः the discus of Viṣṇu.

अन्य कोशों में यही शब्द

Monier-Williams संस्कृत–अंग्रेज़ी कोश · पूरा पृष्ठ →
n. encompassing, surrounding L.
Monier-Williams संस्कृत–अंग्रेज़ी कोश · पूरा पृष्ठ →
m. N. of a Daitya दैत्य slain by Kr2ishn2a कृष्ण MBh. Hariv. BhP. (cf. मुरु)

n. see under 1, मुर .