अभ्यग्र
abhyagraआप्टे संस्कृत–अंग्रेज़ी कोशअभ्यग्र [abhyagra], a. [अभिमुखं अग्रं यस्य]
Near, proximate; अभ्यग्रं च प्रपश्यन्ति युद्धमानन्दिनो द्विजाः Mb.6.2.18.
Fresh, new; -ग्रम proximity; vicinity. It is used adverbially also in इदं शोणितमभ्यग्रं संप्रहारेऽच्युतत् तयोः Bk.4.28.
मुख्य शब्दकोश में
अन्य कोशों में यही शब्द
Monier-Williams संस्कृत–अंग्रेज़ी कोश · पूरा पृष्ठ →
mf(आ)n. having the point turned or directed towards (acc.) A1pS3r.
mf(आ)n. quick, KaushBr. S3a1n3khS3r.
mf(आ)n. constant, perpetual A1p.
mf(आ)n. fresh (as blood) Bhat2t2.
mf(आ)n. near L.
n. proximity L.
mf(आ)n. having the point turned or directed towards (acc.) A1pS3r.
mf(आ)n. quick, KaushBr. S3a1n3khS3r.
mf(आ)n. constant, perpetual A1p.
mf(आ)n. fresh (as blood) Bhat2t2.
mf(आ)n. near L.
n. proximity L.
Macdonell संस्कृत–अंग्रेज़ी कोश · पूरा पृष्ठ →
[abhi ͜ agra] a. being in front; immi nent; - ͜ aṅga, m. anointing; ointment; - ͜ añg aka, a. anointing; - ͜ añgana, n. anointing with fatty matter; - ͜ añgyã, fp. to be anointed.
[abhi ͜ agra] a. being in front; immi nent; - ͜ aṅga, m. anointing; ointment; - ͜ añg aka, a. anointing; - ͜ añgana, n. anointing with fatty matter; - ͜ añgyã, fp. to be anointed.