मूर्च्छा
mūrcchāआप्टे संस्कृत–अंग्रेज़ी कोशमूर्च्छा [mūrcchā], [मुर्च्छ्-भावे अङ्]
Fainting, swooning; प्रहार- मूर्च्छापगमे R.7.44.
Spiritual ignorance or delusion.
A process in calcining metals; मूर्च्छां गतो मृतो वा निदर्शनं पारदोऽत्र रसः Bv.1.82.
The rising of sounds &c.; see मूर्च्छन (4) above.
Growth, increase. -Comp. -अपगमः the passing off of fainting. -आक्षेपः (in Rhet.) expressing strong dissent by a swoon; इति तत्कालसम्भूत- मूर्च्छयाक्षिप्यते गतिः । कान्तस्य कातराक्ष्या यन्मूर्च्छाक्षेपः स ईदृशः ॥ Kāv.2.154. -परिप्लुत, -परीत a. unconscious, fainted away.