अभ्यसूयति
abhyasūyatiआप्टे संस्कृत–अंग्रेज़ी कोशअभ्यसूयति [abhyasūyati], Den. P.
To be angry with, bear malice against, envy, be jealous of (with acc.); न च मां योऽभ्यसूयति Bg.18.67; प्रहसन्ति स्म तां केचिदभ्यसूयन्ति चापरे Mb.
Not to like, detract from, calumniate; ये त्वेतदभ्यसूयन्तो नानुतिष्ठन्ति मे मतम् Bg.3.32.