रुज्
rujMonier-Williams संस्कृत–अंग्रेज़ी कोशcl.6 P. (Dha1tup. xxviii, 123) रुज्/अति (ep. also ˚ते; pf. रुर्/ओज RV. &c.; aor. 2. sg. रोक् VS.; रुक् MaitrS.; अरौक्षीत् Gr.; fut. रोक्ता, रोक्ष्यति ib.; inf. -र्/उजे RV.; ind.p. रुक्त्व्/आ, -र्/उज्य Br.), to break, break open, dash to pieces, shatter, destroy RV. &c.; to cause pain, afflict, injure (with acc. or gen.; cf. Pa1n2. 2-3, 54) VS. &c. &c.: Caus. रोजयति (aor. अरूरुजत्), to cause to break &c.; to strike upon (loc.) BhP.; (cl.10. Dha1tup. xxxiii, 129) to hurt, injure, kill: Desid. रुरुक्षति Gr. (see रुरुक्ष्/अणि): Intens. रोरुज्यते, रोरोक्ति, Gr. ([cf. Gk. λυγρός; Lat. lugeo .])
अन्य कोशों में यही शब्द
Monier-Williams संस्कृत–अंग्रेज़ी कोश · पूरा पृष्ठ →
(ifc.), breaking, crushing, shattering MBh.
pain, illness, disease Mn. MBh. &c.
fracture MW.
toil, trouble ib.
Costus Speciosus Bhpr.
(ifc.), breaking, crushing, shattering MBh.
pain, illness, disease Mn. MBh. &c.
fracture MW.
toil, trouble ib.
Costus Speciosus Bhpr.
आप्टे संस्कृत–अंग्रेज़ी कोश · पूरा पृष्ठ →
रुज् [ruj], I. 6 P. (रुजति, रुग्ण)
To break to piece s, destroy; वायुरुग्णान् R.9.63; शैलरुग्णमतङ्गजः 12.73; Bk.4.42.
To pain, injure, disorder, afflict with disease, (sometimes with gen.); रावणस्येह रोक्ष्यन्ति कपयो भीमविक्रमाः Bk.8.12.
To bend. -II. 1 U. (रोजयति-ते) To hurt, kill.
रुज् [ruj], I. 6 P. (रुजति, रुग्ण)
To break to piece s, destroy; वायुरुग्णान् R.9.63; शैलरुग्णमतङ्गजः 12.73; Bk.4.42.
To pain, injure, disorder, afflict with disease, (sometimes with gen.); रावणस्येह रोक्ष्यन्ति कपयो भीमविक्रमाः Bk.8.12.
To bend. -II. 1 U. (रोजयति-ते) To hurt, kill.
आप्टे संस्कृत–अंग्रेज़ी कोश · पूरा पृष्ठ →
रुज् [ruj] रुजा [rujā], रुजा f. [रुज्-क्विप् वा टाप्]
Breaking, fracture.
Pain, torment, pang, anguish; अनिशमपि मकरकेतु- र्मनसो रुजमावहन्नभिमतो मे Ś.3.4; क्व रुजा हृदयप्रमाथिनी M.3.2; चरणं रुजापरीतम् 4.3.
Sickness, malady, disease; इत्यदर्शितरुजोऽस्य मन्त्रिणः R.19.52.
Fatigue, toil, effort, trouble.
A ewe.
Leprosy. -Comp. -करa. causing pain, sickening. (-रः) a disease, sickness, illness. (-जः)कृत्या trouble; ब
रुज् [ruj] रुजा [rujā], रुजा f. [रुज्-क्विप् वा टाप्]
Breaking, fracture.
Pain, torment, pang, anguish; अनिशमपि मकरकेतु- र्मनसो रुजमावहन्नभिमतो मे Ś.3.4; क्व रुजा हृदयप्रमाथिनी M.3.2; चरणं रुजापरीतम् 4.3.
Sickness, malady, disease; इत्यदर्शितरुजोऽस्य मन्त्रिणः R.19.52.
Fatigue, toil, effort, trouble.
A ewe.
Leprosy. -Comp. -करa. causing pain, sickening. (-रः) a disease, sickness, illness. (-जः)कृत्या trouble; ब