ॐसंस्कृतजगत् शब्दकोशवर्णानुक्रमपाठ-विश्लेषकसीखें← खोज

मुख्य पृष्ठ › आप्टे संस्कृत–अंग्रेज़ी कोश

विमुख

vimukhaआप्टे संस्कृत–अंग्रेज़ी कोश

विमुख [vimukha], a. (-खी f.)

With the face averted or turned away from.

Averse, disinclined, opposed; न क्षुद्रोऽपि प्रथमसुकृतापेक्षया संश्रयाय प्राप्ते मित्रे भवति विमुखः किं पुनर्यस्तथोच्चैः Me.17,27; पुरन्ध्रीणां प्रज्ञा पुरुषगुणविज्ञानविमुखी Mu.2.7; (रघूणां) मनः परस्त्रीविमुखप्रवृत्ति R.16.8;19.47.

Adverse; अत्यन्तविमुखे दैवे व्यर्थे यत्ने च पौरुषे H.1.111.

Without, devoid of (in comp.); करुणाविमुखेन मृत्युना हरता त्वां वद किं न मे हृतम् R.8.67.

अन्य कोशों में यही शब्द

Monier-Williams संस्कृत–अंग्रेज़ी कोश · पूरा पृष्ठ →
see s.v.

mf(आ)n. having the face averted, turned backwards (acc. with √कृ, "to cause to fly", "putto flight") MBh. Ka1v. &c.

mf(आ)n. turning away from (gen.), disappointed, downcast Ka1v. Katha1s. Pur.

mf(आ)n. averse or opposed to, abstaining or desisting from (loc. abl., gen. with उपरि, or comp.) MBh. Ka1v. &c.

mf(आ)n. (ifc.) indifferent to Vcar.

mf(आ)n. adverse, hostile (as fate), Ven2is.

mf(आ)n. (ifc.) wanti