विलक्षण
vilakṣaṇaMonier-Williams संस्कृत–अंग्रेज़ी कोशn. (for 1. see p. 952, col. 1) the act of distinguishing, perceiving, seeing, observing W. 2.
अन्य कोशों में यही शब्द
Monier-Williams संस्कृत–अंग्रेज़ी कोश · पूरा पृष्ठ →
mf(आ)n. (for 2. see वि-√लक्ष्) having different marks, varying in character, different, differing from (abl. or comp.; 693477 -ता, f.; 693477.1 -त्व n.) Nr2isUp. Sus3r. Sa1h. &c.
mf(आ)n. various, manifold BhP.
mf(आ)n. not admitting of exact definition BhP. Ka1vya7d. Sch.
n. any state or condition which is without distinctive mark or for which no cause can be assigned, vain or causeless state L.
mf(आ)n. (for 2. see वि-√लक्ष्) having different marks, varying in character, different, differing from (abl. or comp.; 693477 -ता, f.; 693477.1 -त्व n.) Nr2isUp. Sus3r. Sa1h. &c.
mf(आ)n. various, manifold BhP.
mf(आ)n. not admitting of exact definition BhP. Ka1vya7d. Sch.
n. any state or condition which is without distinctive mark or for which no cause can be assigned, vain or causeless state L.
आप्टे संस्कृत–अंग्रेज़ी कोश · पूरा पृष्ठ →
विलक्षण [vilakṣaṇa], a.
Having no characteristic or distinguishing marks.
Different, other; ततश्च कर्माणि विलक्षणानि Bhāg.11.23.44.
Strange, extraordinary, unusual; तस्मै नमस्ते स्वविलक्षणात्मने Bhāg.1.7.38.
Possessed of inauspicious marks.
Lustreless, bad-looking; उद्वीक्ष्यो- द्वीक्ष्य नयनैर्भयादिव विलक्षणैः Rām.3.52.41.
विलक्षण [vilakṣaṇa], a.
Having no characteristic or distinguishing marks.
Different, other; ततश्च कर्माणि विलक्षणानि Bhāg.11.23.44.
Strange, extraordinary, unusual; तस्मै नमस्ते स्वविलक्षणात्मने Bhāg.1.7.38.
Possessed of inauspicious marks.
Lustreless, bad-looking; उद्वीक्ष्यो- द्वीक्ष्य नयनैर्भयादिव विलक्षणैः Rām.3.52.41.