विवाह
vivāhaआप्टे संस्कृत–अंग्रेज़ी कोशविवाहः [vivāhḥ], Marriage; (Hindu lawgivers enumerate eight forms of marriage; ब्राह्मो दैवस्तथैवार्षः प्राजापत्यस्तथाऽऽसुरः । गांधर्वो राक्षसश्चैव पैशाचश्चाष्टमोऽधमः ॥ Ms.3.21; see Y.1. 58-61 also; for explanation of these forms see s. v.).-Comp. -चतुष्टयम् marrying four wives. -दीक्षा the marriage ceremony or rite; विवाहदीक्षां निरवर्तयद् गुरुः R.3.33. -नेपथ्यम्, -वेषः a marriage-dress.
मुख्य शब्दकोश में
अन्य कोशों में यही शब्द
Monier-Williams संस्कृत–अंग्रेज़ी कोश · पूरा पृष्ठ →
m. leading away (of the bride from her father's house), taking a wife, marriage with (instr. with or without सह) AV. &c. &c. (eight kinds of marriage are enumerated in Mn. iii, 21, viz. Bra1hma ब्राह्म, Daiva दैव, A1rsha आर्ष, Pra1ja1patya प्राजापत्य, A1sura आसुर, Ga1ndharva गान्धर्व, Ra1kshasa राक्षस, and Pais3a1ca पैशाच; cf. Ya1jn5. i, 58-61 and IW. 190 &c.)
m. a partic. wind S3ak. Sch. (prob. w.r. for वि-वह)
m.
m. leading away (of the bride from her father's house), taking a wife, marriage with (instr. with or without सह) AV. &c. &c. (eight kinds of marriage are enumerated in Mn. iii, 21, viz. Bra1hma ब्राह्म, Daiva दैव, A1rsha आर्ष, Pra1ja1patya प्राजापत्य, A1sura आसुर, Ga1ndharva गान्धर्व, Ra1kshasa राक्षस, and Pais3a1ca पैशाच; cf. Ya1jn5. i, 58-61 and IW. 190 &c.)
m. a partic. wind S3ak. Sch. (prob. w.r. for वि-वह)
m.