विष्वच्
viṣvacआप्टे संस्कृत–अंग्रेज़ी कोशविष्वच् [viṣvac] विष्वञ्च् [viṣvañc], विष्वञ्च् a. (Nom. sing. m. विष्वङ्, f. विषूची, n. विष्वक्)
Going or being everywhere, all-pervading; विध्वंसमाना विष्वञ्चो विनेशुः Bṛi. Up.1.3.7; युधि तुरगरजोविधूम्र- विष्वक्कचलुलितश्रमवार्यलङ्कृतास्ये Bhāg.1.9.34; विष्वङ्मोहः स्थगयति कथं मन्दभाग्यः करोमि U.3.38; Māl.9.2.
Separating into parts.
Different.
Alternately. (विष्वक् is used adverbially in the sense of 'everywhere, on all sides, all around'; बलं प्रकोपादिव विष्वगायता Ki.14. 59; छायासुप्तमृगः शकुन्तनिवहैर्विष्वग्विलुप्तच्छदः Pt.2.2; Māl.5. 4;9.25). -Comp. -गति a. going everywhere; entering into every topic; Ki.11.38. -लोपः confusion, disturbance. -वातः a kind of noxious wind. -सेनः (विष्वक्सेनः or विष्वक्षेणः) an epithet of Viṣṇu; साम्यमाप कमलासखविष्वक्सेनसेवितयुगान्तपयोधेः Śi.1.55; विष्वक्सेनः स्वतनुमविशत्सर्वलोकप्रतिष्ठाम् R.15.13. ˚प्रिया N. of Lakṣmī.