व्यभि
vyabhiआप्टे संस्कृत–अंग्रेज़ी कोशव्यभि [vyabhi] भी [bhī] चारः [cārḥ], (भी) चारः 1 Going away from, deviation, leaving the right course, following improper courses; मन्त्रज्ञमव्यस- निनं व्यभिचारववर्जितम् H.3.16; मां च योऽव्यभिचारेण भक्तियोगेन सेवते Bg.14.26;
Transgression, violation; व्यभिचारेण वर्णानाम् (... जायन्ते वर्णसंकराः) Ms.1.24.
Error, crime, sin.
Separableness.
Infidelity, faithlessness (of a wife or husband), unchastity; व्यभिचारात्तु भर्तुः स्त्री लोके प्राप्नोति गर्ह्यताम् Ms.5.164; वाङ्मनःकर्मभिः पत्यौ व्यभिचारो यथा न मे R.15.81; Y.1.72.
An anomaly, irregularity, exception (to a rule).
(In logic) A fallacioushetu, the presence of the hetu without the sādhya; हेतोः साध्याभाववद्वृत्तित्वं व्यभिचारः Tarka. K.
Absence (अभाव); अन्योऽन्यतोऽस्मिन् व्यभिचारतो मृषा नित्ये परे ब्रह्मणि केवले शिवे A. Rām.7.5.32. -Comp. -कृत् a. committing adultery.-विवर्जित a. free from extravagance or debauchery.