श्रि
śriआप्टे संस्कृत–अंग्रेज़ी कोशश्रि [śri], 1 U. (श्रयति-ते, शिभ्राय-शिश्रिये, अशिश्रियत्-त, श्रयिष्यति- ते, श्रयितुम्, श्रित; Caus. श्राययति-ते; desid. शिश्रीषति-ते, शिश्र- यिषति-ते)
To go to, approach, resort to, have recourse to, approach for protection; यं देशं श्रयते तमेव कुरुते बाहु- प्रतापार्जितम् H.1.15; R.3.7;19.1; श्रितासि चन्दनभ्रान्त्या दुर्विपाकं विष्रद्रुमम् U.1.46.
To go or attain to, reach, undergo, assume (as a state); परीता रक्षोभिः श्रयति विवशा कामपि दशाम् Bv.1.83; द्विपेन्द्रभावं कलभः श्रयन्निव R.3.32.
To cling to, lean or rest on, depend on; नीलः स्निग्धः श्रयति शिखरं नूतनस्तोयवाहः U.1.33.
To dwell in, inhabit.
To honour, serve, worship.
To use, empoly.
To devote oneself to, be attached to.
To assist, help.
अन्य कोशों में यही शब्द
cl.1 P. A1. (Dha1tup. xxi, 31) श्रयति, ˚ते (pf. शिश्र्/आय, शिश्रिय्/ए; aor. /अश्रेत्, आश्रियन् RV.; अश्रैत् AV.; /अशिश्रियत् ib. &c. Page1098,2; अश्रायिष्ट Gr. [Ved. forms belonging either to the pf. or aor. type are also अशिश्रेत्, ˚श्रेम, ˚श्रयुः, शिश्रीत्/अ]; fut. श्रयिता Gr.; श्रयिष्यति, ˚ते Br. &c.; inf. श्रयितुम् MBh.; श्रयितव्/ऐ Br.; ind.p. श्रयित्वा MBh. &c., -श्र्/इत्य Br. &c.) P. to cause to lean or rest on
light, lustre (= 3. श्री q.v.) at end of adj. comp.