संत्यज्
saṃtyajआप्टे संस्कृत–अंग्रेज़ी कोशसंत्यज् [santyaj], 1 P.
To abandon; जायामदोषामुत संत्यजामि R. 14.34; यश्चासूनपि संत्यजेत् करुणया Nāg.2.1.
To avoid, shun; Bh.1.81.
To give up, renounce; एतैर्विवादान् संत्यज्य सर्वपापैः प्रमुच्यते Ms.4.181.
To except, exclude; संत्यज्य विक्रमादित्यं धैर्यमन्यत्र दुर्लभम् Rāj. T.3.343.
To withdraw from (an obligation); प्रक्रान्ते सप्तमं भागं चतुर्थं पथि संत्यजन् Y.2.198. -Caus. To deprive (one) of, rob.
अन्य कोशों में यही शब्द
Monier-Williams संस्कृत–अंग्रेज़ी कोश · पूरा पृष्ठ →
P. -त्यजति, to relinquish altogether, abandon, leave, quit, desert MBh. Ka1v. &c.; to avoid, shun (दूरेण, "from afar") Bhartr2.; to give up, renounce, resign Mn. MBh. &c.; to withdraw from (an obligation) Ya1jn5. ii, 198; to yield, deliver up Katha1s. BhP.; to leave alone, disregard, omit (-त्यज्य ind.p. "excepting") VarBr2S. Ra1jat. : Caus. -त्याजयति, to cause to abandon, deprive of (two acc.) MBh.; to rid of, free
P. -त्यजति, to relinquish altogether, abandon, leave, quit, desert MBh. Ka1v. &c.; to avoid, shun (दूरेण, "from afar") Bhartr2.; to give up, renounce, resign Mn. MBh. &c.; to withdraw from (an obligation) Ya1jn5. ii, 198; to yield, deliver up Katha1s. BhP.; to leave alone, disregard, omit (-त्यज्य ind.p. "excepting") VarBr2S. Ra1jat. : Caus. -त्याजयति, to cause to abandon, deprive of (two acc.) MBh.; to rid of, free