संनिधानम्
saṃnidhānamआप्टे संस्कृत–अंग्रेज़ी कोशसंनिधानम् [sannidhānam] संनिधिः [sannidhiḥ], संनिधिः 1 Putting down together, juxtaposition.
Proximity, vicinity, presence; असत्यामा- काङ्क्षायां संनिधानमकारणम् ŚB. on MS.6.4.23; N.2.53.
Perceptibility, appearance.
A receptacle.
Receiving, taking charge of.
Combination, aggregate; दोषाणां संनिधानम् (स्त्रीयन्त्रम्) Pt.1.191.
Depositing.
The object of an organ of sense (इन्द्रियविषय).