संबुद्धि
saṃbuddhiआप्टे संस्कृत–अंग्रेज़ी कोशसंबुद्धिः [sambuddhiḥ], f.
Perfect knowledge or perception; ततः पश्यन्त्यसंबुद्ध्या वातपित्तकफोत्तरान् Mb.12.216.11.
Full consciousness.
Calling to, addressing.
(In gram.) The vocative case; एङ् ह्रस्वात् संबुद्धेः P.VI.1.69.
An epithet.