संमील्
saṃmīlआप्टे संस्कृत–अंग्रेज़ी कोशसंमील् [sammīl], 1 P.
To shut the eyes.
To close up, contract (as flowers &c.); संमीलन्ति न तावद्बन्धनकोषास्तयावचित- पुष्पाः Ś.3.6 (v. l.) -Caus.
To shut, close; उपान्तसंमीलित- लोचनो नृपः R.3.26;13.1.
To obscure, darken, make dim; विकारश्चैतन्यं भ्रमयति च संमीलयति च U.1.36.
To make insensible.