स्वज्
svajMonier-Williams संस्कृत–अंग्रेज़ी कोशor स्वञ्ज् (cf. परि-ष्वज्) cl.1 A1. (Dha1tup. xxiii, 7) स्व्/अजते (rarely ˚ति; p. स्वजामन and स्वजान MBh.; pf. सस्वजे RV. &c. &c. [3. pl. ˚जुः BhP.]; सस्वञ्जे Gr.; aor. /असस्वजत् RV.; अस्वङ्क्षि Gr.; fut. स्वङ्क्ता, स्वङ्क्ष्यते ib.; स्वजिष्यते MBh.; inf. -स्व्/अजे RV.; स्वक्तुम् MBh.; ind.p. स्वजित्वा, -स्वज्य ib.), to embrace, clasp, encircle, twist or wind round MBh. Ka1v. &c.: Pass. स्वजते (aor. अस्वञ्जि) Gr. : Caus. स्वञ्जयति (aor. असिष्वञ्जत्) ib. : Desid. सिस्वङ्क्षते ib. : Intens. सास्वज्यते, सास्वङ्क्ति ib.