असहाय
asahāyaMonier-Williams संस्कृत–अंग्रेज़ी कोशmfn. without companions, friendless Mn. vii, 30 and 55 S3a1rn3g.
mfn. solitary (as a house) Pa1n2. Sch.
अन्य कोशों में यही शब्द
आप्टे संस्कृत–अंग्रेज़ी कोश · पूरा पृष्ठ →
असहाय [asahāya], a.
Friendless, lonely, solitary; एकमसहा- यमगारम P.V.1.113 Com.
Without companions or assistants; Ms.7.3. अपि यत्सुकरं कर्म यदप्येकेन दुष्करम् । विशेषतोऽसहायेन किं नु राज्यं महोदयम् ॥ 55; ˚ता, -त्वम् loneliness, solitude; Ms.6.44; ˚वत् without companions, friendless; एक एव चरेन्नित्यं सिद्धयर्थमसहायवान् Ms.6.42.
असहाय [asahāya], a.
Friendless, lonely, solitary; एकमसहा- यमगारम P.V.1.113 Com.
Without companions or assistants; Ms.7.3. अपि यत्सुकरं कर्म यदप्येकेन दुष्करम् । विशेषतोऽसहायेन किं नु राज्यं महोदयम् ॥ 55; ˚ता, -त्वम् loneliness, solitude; Ms.6.44; ˚वत् without companions, friendless; एक एव चरेन्नित्यं सिद्धयर्थमसहायवान् Ms.6.42.