असूयति
asūyatiआप्टे संस्कृत–अंग्रेज़ी कोशअसूयति [asūyati], Den. P. (P.III.1.27)
To envy, to be jealous of; कथं चित्रगतो भर्ता मयाऽसूयितः M.4.
To detract from; murmur, grumble at, be displeased with, scorn, be discontented with or angry with (with dat. of person or thing); असूयन्ति सचिवोपदेशाय K.18; असूयन्ति मह्यं प्रकृतयः V.4; न्यसनाय ससौरभस्य कस्तरुसूनस्य शिरस्यसूयति Śi.16.2; श्रद्धावन्तोऽनसूयन्तो मुच्यन्ते तेऽपि कर्मभिः Bg.3.31; sometimes with acc.; असूयन्ति हि राजानो जनाननृतवादिनः -Caus. To cause to murmur at.