आरभ्य
ārabhyaआप्टे संस्कृत–अंग्रेज़ी कोशआरभ्य [ārabhya], ind. Having begun, beginning with, ever since, since, with a prepositional force (with abl.); मालत्याः प्रथमावलोकदिवसादारभ्य Māl.6.3; Ś.3; K.12,134, 196; sometimes with acc. also; प्रतिपद्दिनमारभ्य Bhāg.