ॐसंस्कृतजगत् शब्दकोशवर्णानुक्रमपाठ-विश्लेषकसीखें← खोज

मुख्य पृष्ठ › आप्टे संस्कृत–अंग्रेज़ी कोश

ऋभुक्षिन्

ṛbhukṣinआप्टे संस्कृत–अंग्रेज़ी कोश

ऋभुक्षिन् [ṛbhukṣin], m. [ऋभुक्षः वज्रं स्वर्गो वा अस्यास्ति इनि] (Nom. ऋभुक्षाः, acc. pl. ऋभुक्षः)

N. of Indra.

N. of the Maruts; इमां मे मरुतो गिरमिमं स्तोममृभुक्षणः Rv.8.7.9.

A Ṛibhu in general.

Governing far; reigning over Ṛibhus.

मुख्य शब्दकोश में

अन्य कोशों में यही शब्द

Monier-Williams संस्कृत–अंग्रेज़ी कोश · पूरा पृष्ठ →
m. (see Gr. 162 Pa1n2. 7-1, 85 ff.), N. of the above R2ibhus ऋभु s, and esp. of the first of them RV.

m. N. of Indra इन्द्र (as the lord of the R2ibhus ऋभु s Nir.) RV.

m. of the Maruts मरुत् s RV. viii. 7, 9; xx, 2

m. great, best ([Sa1y.]) RV. viii, 93, 34.