ॐसंस्कृतजगत् शब्दकोशवर्णानुक्रमपाठ-विश्लेषकसीखें← खोज

मुख्य पृष्ठ › आप्टे संस्कृत–अंग्रेज़ी कोश

कङ्काला

kaṅkālāआप्टे संस्कृत–अंग्रेज़ी कोश

कङ्कालाः [kaṅkālāḥ] लम् [lam], लम् A skeleton; जरत्कङ्कालमालोक्यते Māl. 5.14. किं न पश्यति भवान् विपन्नपन्नगानेककङ्कालसंकुलं महाश्मशानम् । Nāg.4. कङ्कालक्रीडनोत्कः कलितकलकलः कालकालीकलत्रः Udb. -लः A particuler mode in music. -Comp. -मालिन् m. N. of Śiva. -शेष a. reduced to a skeleton (remaining in the form of a skeleton); ते चैते पुरतः पिशाचवदनाः कङ्कालशेषाः खराः U.3.43.