कानिष्ठिनेय
kāniṣṭhineyaMonier-Williams संस्कृत–अंग्रेज़ी कोशm. (g. कल्याण्य्-आदि) a son of the youngest or of a younger wife TBr. ii, 1, 8, 1
m. (pl.) Comm. on Mn. ix, 123 (कनिष्˚ printed text) .
अन्य कोशों में यही शब्द
आप्टे संस्कृत–अंग्रेज़ी कोश · पूरा पृष्ठ →
कानिष्ठिनेयः [kāniṣṭhinēyḥ] यी [yī], यी [कनिष्ठा-अपत्यार्थे ठक् इनङ् च] The offspring of the youngest child or wife; कृते कानिष्ठिनेयस्य ज्यैष्ठिनेयं विवासितम् Bk.5.84; cf. com. on Ms.9.123.
कानिष्ठिनेयः [kāniṣṭhinēyḥ] यी [yī], यी [कनिष्ठा-अपत्यार्थे ठक् इनङ् च] The offspring of the youngest child or wife; कृते कानिष्ठिनेयस्य ज्यैष्ठिनेयं विवासितम् Bk.5.84; cf. com. on Ms.9.123.