अधिराज्
adhirājआप्टे संस्कृत–अंग्रेज़ी कोशअधिराज् [adhirāj], m. -जः [अधिराजते; राज्-क्विप्, राजन्-टच्-वा] A sovereign or supreme ruler, an emperor; प्रायोपविष्टो गङ्गायामनादृत्याधिराट् श्रियम् Bhāg; अद्यास्तमेतु भुवनेष्वधिराजशब्दः U.6.16; king, head, lord (of men, animals &c.); हिमालयो नाम नगाधिराजः Ku.1.1; so मृग˚, नाग˚ &c.