ॐसंस्कृतजगत् शब्दकोशवर्णानुक्रमपाठ-विश्लेषकसीखें← खोज

मुख्य पृष्ठ › Macdonell संस्कृत–अंग्रेज़ी कोश

किरात

kirātaMacdonell संस्कृत–अंग्रेज़ी कोश

[kírâta] m. pl. N. of a barbarous moun- tain tribe of hunters; sg. man or king of the Kirâtas: î, f. Kirâta woman; - ͜ argunîya, n. Arguna's combat with Siva disguised as a Ki râta: T. of a poem by Bhâravi (6th cent. a. d.).

मुख्य शब्दकोश में

अन्य कोशों में यही शब्द

Monier-Williams संस्कृत–अंग्रेज़ी कोश · पूरा पृष्ठ →
m. pl. N. of a degraded mountain-tribe (inhabiting woods and mountains and living by hunting, having become S3u1dras शूद्र s by their neglect of all prescribed religious rites; also regarded as Mlecchas म्लेच्छ s; the Kirrhadae of Arrian) VS. xxx, 16 Ta1n2d2yaBr. Mn. x, 44 MBh. &c.

m. a man of the Kira1ta किरात tribe

m. a prince of the Kira1tas किरात s VarBr2S. xi, 60

m. a dwarf. L. (cf. कुब्ज-क्˚)

m. a groom, ho
आप्टे संस्कृत–अंग्रेज़ी कोश · पूरा पृष्ठ →
किरातः [kirātḥ], [किरं पर्यन्तभूमिं अतति गच्छतीति किरातः]

N. of a degraded mountain tribe who live by hunting, a mountaineer; वैयाकरणकिरातादपशब्दमृगाः क्व यान्तु संत्रस्ताः । यदि नटगणकचिकित्सकवैतालिकवदनकन्दरा न स्युः ॥ Subhāṣ.; Pt.1.17; पर्यन्ताश्रयिभिर्निजस्य सदृशं नाम्नः किरातैः कृतम् Ratn.2.3; Ku.1.6,15. जवार इति यद्राज्यं किरातानां पुरातनम् Parṇāl 1.39.

A savage, barbarian.

A dwarf.

A groom, a horseman.

N. o