विबुधः
संज्ञा, पुं.vibudhahबुद्धिमान् या विद्वान् पुरुष, ऋषि, मुनि | सुर, देवता | चन्द्र
English: wise or learned man, sage | the deity | moon
उदाहरण
सख्यं साप्तपदीनं भो इत्याहुर्विबुधा जनाः, पंच.२/४३ । अभून्नृपो विबुधसखः परन्तपः, भट्टि.०१/०१ । बैभ्राजाख्यं विबुधवनितावारमुख्यासहाया, मेघ. उ.मे./०८।।
विस्तृत विवरण
विशेषेण बुध्यते । बुध् + क
सन्दर्भ
संस्कृत-हिन्दी कोश (वामन शिवराम आप्टे)