कन्था

Monier-Williams · kanthā
kanthā f. a rag, patched garment (especially one worn by certain ascetics) Bhartṛ. Pañcat ‖ [ [249, 2] ? ; Lat. centon ; O. H. G. hadara ; Germ. hader] ‖ a wall L ‖ a species of tree L ‖ a town L ‖ (a Tatpurusha compound ending in kanthā is neuter if it imply a town of the Uśīnaras Pāṇ. 2-4, 20.)

विस्तृत संस्कृत–हिन्दी · noun
जीर्णैः वस्त्रैः स्यूतम् आच्छादनम्।; "श्रमिका स्वस्य बालं कन्थायां स्वापयति।"