उच्च

Monier-Williams · ucca
ucca mfn. (said to be fr. ca fr. √añc with 1. ud), high, lofty, elevated ‖ tall MBh. Kum. Śiś. Kathās. &c ‖ deep Caurap ‖ high-sounding, loud Bhartṛ. VarBṛS ‖ pronounced with the Udātta accent RPrāt. VPrāt. &c ‖ intense, violent R ‖ m. height MBh ‖ the apex of the orbit of a planet, Kālas. R. &c ‖ compar. ucca-tara, superl. ucca-tama ; [ uchdan, 'a hillock' ; Cambro-Brit. uched, 'cleve.'

विस्तृत संस्कृत–हिन्दी · adjective
यः जात्यां पदे गुणे वा उन्नत स्थाने अस्ति।; "श्यामः उच्चायाः जात्याः अस्ति।"