उल्का

Monier-Williams · ulkā
ulkā f. (√uṣ Uṇ. iii, 42), a fiery phenomenon in the sky, a meteor, fire falling from heaven RV. iv, 4, 2 ; x, 68, 4 AV. xix, 9, 9 MBh. Yājñ. Suśr. &c ‖ a firebrand, dry grass &c. set on fire, a torch ŚBr. v R. Kathās. &c ‖ (in astrol.) one of the eight principal Daśās or aspect of planets indicating the fate of men, Jyotisha (T.) ‖ N. of a grammar

विस्तृत संस्कृत–हिन्दी · noun
एकः व्याकरणः ।; "उल्का इति व्याकरणस्य वर्णनं कोशे वर्तते"

विस्तृत संस्कृत–हिन्दी · noun
एकं व्याकरणम् ।; "उल्कायाः उल्लेखः कोषे अस्ति"